Dzień Sol­i­darnoś­ci i Wol­noś­ci został ustanowiony przez Sejm RP w dniu 27 lip­ca 2005 roku świętem państ­wowym w celu upamięt­nienia his­to­rycznego zry­wu Polaków do wol­noś­ci i niepodległoś­ci z 1980 roku, który zainicjował pro­ces upad­ku komu­niz­mu i wyz­wole­nia nar­o­dów Europy Środ­kowej i Wschodniej.Dzień Sol­i­darnoś­ci i Wol­noś­ci jest obchod­zony corocznie w rocznicę porozu­mień sierp­niowych zawartych pomiędzy władza­mi komu­nisty­czny­mi a przed­staw­iciela­mi robot­niczych komitetów stra­jkowych.

21 pos­tu­latów Międzyza­kład­owego Komite­tu Stra­jkowego z 17 sierp­nia 1980

Żąda­nia stra­jku­ją­cych załóg reprezen­towanych przez Międzyza­kład­owy Komitet Stra­jkowy były następu­jące:
1. Akcep­tac­ja nieza­leżnych od par­tii i pra­co­daw­ców wol­nych związków zawodowych, wynika­ją­ca z raty­fikowanej przez PRL Kon­wencji nr 87 Między­nar­o­dowej Orga­ni­za­cji Pra­cy doty­czącej wol­noś­ci związkowych.
2. Zag­waran­towanie prawa do stra­jku oraz bez­pieczeńst­wa stra­jku­ją­cym i osobom wspo­ma­ga­ją­cym.
3. Przestrze­gać zag­waran­towaną w Kon­sty­tucji PRL wol­ność słowa, druku, pub­likacji, a tym samym nie represjonować nieza­leżnych wydawnictw oraz udostęp­nić środ­ki masowego przekazu dla przed­staw­icieli wszys­t­kich wyz­nań.
4. a) przy­wró­cić do poprzed­nich praw: – ludzi zwol­nionych z pra­cy po stra­jkach w 1970 i 1976, – stu­den­tów wydalonych z uczel­ni za przeko­na­nia,
b) zwol­nić wszys­t­kich więźniów poli­ty­cznych (w tym Edmun­da Zadrożyńskiego, Jana Kozłowskiego, Mar­ka Kozłowskiego),
c) znieść repres­je za przeko­na­nia.
5. Podać w środ­kach masowego przekazu infor­ma­cję o utworze­niu Międzyza­kład­owego Komite­tu Stra­jkowego oraz pub­likować jego żąda­nia.
6. Pod­jąć realne dzi­ała­nia mające na celu wyprowadze­nie kra­ju z sytu­acji kryzysowej poprzez:
a) podawanie do pub­licznej wiado­moś­ci pełnej infor­ma­cji o sytu­acji społeczno-gospo­dar­czej,
b) umożli­wie­nie wszys­tkim środowiskom i warst­wom społecznym uczest­nicze­nie w dyskusji nad pro­gramem reform.
7. Wypłacić wszys­tkim pra­cown­ikom biorą­cym udzi­ał w stra­jku wyna­grodze­nie za okres stra­jku jak za urlop wypoczynkowy z fun­duszu CRZZ.
8. Pod­nieść wyna­grodze­nie zasad­nicze każdego pra­cown­i­ka o 2000 zł na miesiąc jako rekom­pen­satę doty­chcza­sowego wzros­tu cen.
9. Zag­waran­tować automaty­czny wzrost płac równole­gle do wzros­tu cen i spad­ku wartoś­ci pieniądza.
10. Real­i­zować pełne zaopa­trze­nie rynku wewnętrznego w artykuły żywnoś­ciowe, a eksportować tylko i wyłącznie nad­wyż­ki.
11. Wprowadz­ić na mię­so i przetwory kart­ki – bony żywnoś­ciowe (do cza­su opanowa­nia sytu­acji na rynku).
12. Znieść ceny komer­cyjne i sprzedaż za dewizy w tzw. eksporcie wewnętrznym.
13. Wprowadz­ić zasady doboru kadry kierown­iczej na zasadach kwal­i­fikacji, a nie przy­należnoś­ci par­tyjnej, oraz znieść przy­wile­je MO, SB i aparatu par­tyjnego poprzez: zrów­nanie zasiłków rodzin­nych, zlik­wid­owanie spec­jal­nej sprzedaży itp.
14. Obniżyć wiek emery­tal­ny dla kobi­et do 50 lat, a dla mężczyzn do lat 55 lub [zal­iczyć] przepra­cow­anie w PRL 30 lat dla kobi­et i 35 lat dla mężczyzn bez wzglę­du na wiek.
15. Zrów­nać ren­ty i emery­tu­ry starego port­fela do poziomu aktu­al­nie wypła­canych.
16. Popraw­ić warun­ki pra­cy służ­by zdrowia, co zapewni pełną opiekę medy­czną osobom pracu­ją­cym.
17. Zapewnić odpowied­nią liczbę miejsc w żłobkach i przed­szko­lach dla dzieci kobi­et pracu­ją­cych.
18. Wprowadz­ić urlop macierzyńs­ki płat­ny przez okres trzech lat na wychowanie dziec­ka.
19. Skró­cić czas oczeki­wa­nia na mieszkanie.
20. Pod­nieść diety z 40 zł do 100 zł i dodatek za rozłąkę.
21. Wprowadz­ić wszys­tkie sobo­ty wolne od pra­cy. Pra­cown­ikom w ruchu ciągłym i sys­temie 4-bry­gad­owym brak wol­nych sobót zrekom­pen­sować zwięk­szonym wymi­arem urlopu wypoczynkowego lub inny­mi płat­ny­mi dni­a­mi wol­ny­mi od pra­cy.